Valentijnsdag: een erotisch verhaal

Een erotisch verhaal voor Valentijnsdag

Een paar jaar geleden had ik een relatie met een meisje dat Valerie heette. Ik kan niet zeggen dat ik haar hysterische toestanden mis, maar haar prachtige, atletische lichaam mis ik vaak. En die enorme diamantblauwe ogen. Oh jee... ik krijg een erectie als ik er alleen al aan denk.

Ja, God, of Moeder Natuur, of wie er ook achter haar ontwerp zat, had zich zeker overtroffen in de uitvoering. Ze was lang, bijna 183 cm, donkerblond (vreemd genoeg was haar schaamhaar, het beetje dat ze niet schoor, zo licht dat het bijna oplichtte).

Ze was een professionele danseres en had haar lichaam tot in de perfectie getraind. Als ze liep, bewoog ze zo geruisloos en sluipend dat het leek alsof ze ruim een centimeter boven de grond zweefde. Haar spieren waren voortdurend gespannen. Haar rug was hol en haar hoofd stond zo recht op haar schouders dat ze er gemakkelijk iets op had kunnen dragen.

Ze was ook uiterst gereserveerd. Je zou zelfs kunnen zeggen dat ze koud en arrogant was. Maar mag je haar dat kwalijk nemen? Bijna haar hele leven verlangde elke man die haar pad kruiste naar haar. Terwijl bijna elk meisje in haar omgeving zo jaloers op haar was dat het vaak bittere wrok moet hebben veroorzaakt.

Hoe ik erin geslaagd ben haar te verleiden, weet ik niet meer precies, want ik was behoorlijk dronken, maar ik moet veel goed hebben gedaan. Het was zo'n nacht, denk ik... een van die zeldzame gelegenheden waarop alle elementen perfect samenvallen. En een bepaald gebaar, een bepaalde zin blijkt de steen der wijzen te zijn; de sleutel tot glorie.

Op een avond, toen ze uit was, deed ik iets ondeugends: ik las haar dagboek. Het was erger dan het klinkt, want deze aanval op haar privacy was met voorbedachten rade. Ik had haar erin zien schrijven en wilde haar wanhopig graag beter begrijpen. Nou, ik leerde veel over haar, over ons en over mezelf.

De belangrijkste conclusie die ik kon trekken, was dat ze koud en arrogant was... dat we het moeilijk zouden krijgen. En dat ik veel fouten had gemaakt. Ze haatte mijn vriend Jon.

Nou ja... ze had het me moeten zeggen. Het was moeilijk te zien wie ze wel en niet mocht. Ooh, ze zei behoorlijk nare dingen over Jon! Ik moest er eigenlijk om lachen. Er stonden dingen in over haar familie, mijn familie, haar vrienden... En toen stuitte ik op de volgende aantekening:

15 februari 2013.

Soms haat ik Basilio echt! Hij wil altijd alles op zijn manier doen. Hij wil zelfs geen Valentijnsdag met me vieren :-( Hij zegt dat het een ‘commerciële non-gebeurtenis’ is of zoiets onzinnigs.

Maar natuurlijk is hij gewoon ongemakkelijk over hoe die commerciële non-gebeurtenis voor altijd aan zijn naam is verbonden! Mijn gekke meneer Valentine. Hij vertelde me dat de kinderen op school hem er vroeger mee plaagden.

Hij zou behoorlijk in de war zijn als hij erachter kwam waartoe zijn weigering om zich aan de normen van een normaal stel te houden heeft geleid! Ja, dat zou hij... maar ik ook. Het was allemaal zo vreemd... Ik weet niet goed wat ik ervan moet vinden.

Omdat stomme Basilio geen Valentijnsdag met me wilde vieren (ja, ja, hij nam me op de 13e mee naar een chic Italiaans restaurant, zucht...) besloot ik de dag met Alicia door te brengen. Ik had haar over de koppigheid van mijn vriend verteld en ze had me bij haar thuis uitgenodigd. Ze was ook alleen omdat Dennis voor zaken in Miami was.

Vanaf het moment dat ik naast haar op de bank ging zitten, voelde ik dat er iets... anders was. Ze droeg haar mooiste jurk. Haar make-up, haar parfum, het was allemaal te veel, te sexy. Ze zat dichterbij dan normaal. Ze staarde me aan; ze staarde me schaamteloos in mijn ogen. En ze bleef mijn wijnglas bijvullen nadat ik een paar slokken had genomen.

Terwijl ik dit las, werd mijn ergernis vervangen door een plotselinge (en behoorlijk onverwachte) golf van intense lust. Alicia?! Alicia die Valerie probeert te versieren?! Alicia was een van de beste, of eigenlijk een van de weinige vriendinnen van mijn vriendin.

Ik had geconcludeerd dat hun vriendschap vooral mogelijk was omdat Alicia zelf een absolute godin was. Ze begrepen en deelden elkaars last. Oh God! Het idee van mijn vriendin met Alicia! Te veel!

Ik voelde me ongemakkelijk en geïntimideerd door het bizarre gedrag van mijn lieve vriendin. Maar ik kon er niets aan doen dat de wijn me beïnvloedde. Ik werd slaperig en raakte meer in de war. Ik probeerde te begrijpen wat ze dacht. Kon ik me tot haar aangetrokken voelen?

Die zwarte kanten Versace-jurk stond haar echt heel goed! Hoe kreeg ze haar haar zo dat het om haar lichaam vloeide alsof het een integraal deel van haar lichaam was? Het was alsof ze door Alphonse Mucha was getekend. Ik had vaak de prachtige, weelderige volheid van haar lippen opgemerkt. Ja, dat had ik, maar niet zoals nu!

Voordat ik deze gedachten met haar kon delen, kuste ze me. Het voelde even verkeerd als goed.

Ik was al half naakt en speelde met haar borsten toen ze vroeg:

Vind je het erg als we Dennis laten kijken?

Een schok ging door mijn ruggengraat.

Ik dacht dat je vriend in Miami was?! zei ik.

Ja, dat is hij...

Wil je ons opnemen?!

Nee, nee... Kijk maar.

Ze zette de televisie aan.

Als ik op deze knop klik, verschijnt Dennis op het scherm... en kan hij ons zien.

Ik besefte dat ik in deze situatie was gelokt. Waarom rende ik niet weg? In zekere zin was ik verraden. Ik vind het moeilijk om dat onder ogen te zien. Ik kon gewoon niet stoppen. De lust, de wijn, de slaperigheid; de hele situatie had me tot een complete, hm, slet gemaakt.

Dus ik protesteerde niet. Ik groette Dennis beschaamd. Ik liet Alicia me uitkleden. Dennis kleedde zich ook uit, in zijn chique hotelkamer in Miami. En toen haalde ze haar sex speeltjes erbij.

Er ontvouwde zich een vreemde hybride wereld waarin we samen waren en niet samen waren. De speeltjes werden Dennis en ik werd Alicia... of ging in elk geval in Alicia op. En we kwamen klaar, en nog eens klaar. Het was ruig, schaamteloos, vuil, zo vuil! Maar ik moet toegeven dat het heerlijk was. Ik word drijfnat als ik er alleen al aan denk.

Nou, dat is fijn!