Al jaren omschrijf ik mezelf als een verlegen exhibitionist. Veel mensen aan wie ik dat vertel, vragen zich af hoe dat mogelijk is. Daarom dacht ik dat ik eindelijk in detail zou vertellen hoe het kan. Misschien inspireer ik zelfs mensen die niet hun waarheid durven te leven vanwege de heersende opvatting dat verlegenheid en exhibitionisme niet naast elkaar kunnen bestaan.
Mensen die als exhibitionist worden gezien, worden vaak publiekelijk bekritiseerd, maar door diezelfde mensen stiekem geprezen. Want van exhibitionisten wordt vaak gedacht dat ze te liberaal, seksueel fluïde, polyamoreus en/of promiscue zijn.
Soms is dat zo, en er is niets mis met de meeste van die dingen als het met de juiste bedoelingen gebeurt. Een exhibitionist kan echter net zo goed het tegenovergestelde zijn. Er zijn mensen die zichzelf exhibitionist noemen, maar zichzelf tegelijk in zekere mate als terughoudend omschrijven. Ik weet het, want ik ben zo iemand.
Ik kan naar een ruimte gaan waar seks en/of naaktheid is toegestaan, mijn kleren uittrekken en seks hebben terwijl mensen toekijken, zonder problemen. Toch zou je me, als je me zou aanspreken, best verlegen vinden. Hoe kan dat? Hoe bestaat een verlegen exhibitionist?
Verlegenheid gaat over hoe je met anderen omgaat. Niet iedereen voelt zich op zijn gemak bij het praten met mensen, zeker niet met mensen die hij niet kent. En dat is helemaal prima. Terwijl ik door mijn verlegenheid als muurbloempje in ruimtes sta, ben ik in feite de kamer aan het observeren. Ik kijk wie mijn tijd wel of niet waard is.
Veel mensen vragen zich af hoe verlegen mensen anderen ontmoeten. Mijn tactiek is er een die volgens mij door veel verlegen mensen wordt gedeeld, niet alleen door verlegen exhibitionisten. Ik plaats mezelf strategisch in het blikveld van de persoon in wie ik geïnteresseerd ben. Dat kan recht in hun blikveld zijn, of ergens tussen hun directe zicht en hun onmiskenbare perifere zicht.
Kijk even schuin opzij of ze kijken. Zo ja, dan geef ik misschien een kleine glimlach of durf ik de eerste stap te zetten om iets te zeggen. Ik geef toe dat dit niet altijd werkt. De persoon die je interessant vindt, kan immers ook verlegen zijn. Misschien zelfs meer dan jij. Als dat zo is en geen van beiden een stap zet, beschouw het dan als een teken dat het lot andere plannen met jullie heeft.
Vaak kan exhibitionisme in ruimtes waar dat is toegestaan echter een ijsbreker zijn. Zoals het oude gezegde luidt: “verboden vruchten smaken het zoetst”. En naaktheid en seksualiteit zijn, hoe natuurlijk ook, in elke publiek toegankelijke ruimte verboden vruchten.
De schaamte rond beide, opgelegd door religieuze regels en lokale wetten, maakt mensen dan ook nieuwsgierig waarom je er in je ondergoed of zelfs naakt bent. Los van het feit dat de ruimte het toestaat. Hun nieuwsgierigheid zet hen ertoe aan een gesprek te beginnen. Zo hoeft de verlegen persoon niets te doen om een gesprek op gang te krijgen. Het uitkleden zelf zet de interactie in gang.
Dit beantwoordt nog niet: waarom zou een verlegen persoon zich uitkleden? Het antwoord is een stuk eenvoudiger dan veel mensen denken.
Exhibitionisme verschilt van verlegenheid doordat verlegenheid gaat over de interactie van het individu met anderen, terwijl exhibitionisme gaat over de interactie van het individu met zichzelf. Dat die interactie met jezelf vaak leidt tot het tonen van je lichaam en seksualiteit recht voor anderen, is waarom velen geloven dat exhibitionisme niet kan samengaan met verlegenheid.
Exhibitionisme kan ertoe leiden dat je seks hebt op een seksfeest of in een darkroom terwijl velen toekijken; erotische foto's laat maken voor een tijdschrift of website waardoor veel mensen je lichaam zien; of naakt model staat in een tekenstudio. Velen zien dit als daden van narcisme.
Voor sommigen zijn ze dat ook. Maar voor mentaal gezonde mensen zijn zulke daden van exhibitionisten vormen van zelfexpressie, om te zeggen wat ze over hun lichaam en/of seksualiteit willen zeggen. En de noodzaak van die zelfexpressie kan iemand doen vergeten dat mensen kijken. Of ze de mensen nu kunnen zien of niet.
Zie het zo... de wortel van het woord “exhibitionisme” is “exhibit” (tentoonstellen). En omdat het naakte lichaam en seks allebei kunstvormen zijn, kun je een exhibitionist zien als een kunstenaar. Hun vertoon van naaktheid en/of seksualiteit is de tentoonstelling, en de ruimte die hun exhibitionisme toestaat, is een museum of kunstgalerie. En zoals in de meeste musea en kunstgalerijen kijk je, maar raak je niet aan. Tenzij je daarvoor wordt uitgenodigd.
Wanneer seks de getoonde kunstvorm is, mogen voyeurs de kunst alleen visueel bewonderen. Niet aanraken. Dat blijkt uit de herkomst van het woord, het Franse werkwoord “voir”, dat “zien” betekent. Als je dat in gedachten houdt, kunnen de exhibitionist(en) doorgaan met hun zelfexpressie zonder dat er inbreuk wordt gemaakt op het bijzondere bezit dat hun lichaam is.
Dat gezegd hebbende: verlegen zijn maakt de behoefte aan zelfexpressie niet minder. En onderdrukking vanuit verschillende culturen kan de behoefte oproepen om een verlegen persoon de toeschouwers te laten vergeten. Ikzelf ben een verlegen persoon. Ik ben ook een naturist thuis.
Een ruimte waar kleding optioneel is, geeft mij dus een comfortabel gevoel. Of ik kan iemand ontmoeten in een ruimte waar seks is toegestaan en heb geen enkel probleem om voor de ogen van anderen seks te hebben. Waarom? Omdat mijn naaktheid en seksualiteit in die ruimte niet gaat over degenen die naar me kijken. Het gaat erom dat ik, verlegen als ik ben, laat zien dat ik me op mijn gemak voel met naaktheid en seksualiteit in een ruimte die dat toestaat.
Nu je weet dat exhibitionisten net zo verlegen kunnen zijn als ieder ander: als een exhibitionist je interesseert, wees dan niet bang om de eerste stap te zetten. Misschien hoopten ze wel dat je dat zou doen.
Geschreven door
LeNair Xavier
LeNair Xavier heeft seks en seksualiteit bestudeerd door zich in te lezen en verschillende seksuele gedragingen te observeren. Die observaties brachten hem in de gayporno-industrie en tegenwoordig schrijft hij erotische poëzie. Over zijn zoektocht naar seksuele kennis schrijft hij op zijn blog, L's X-Ray Vision.
Volg LeNair op Tumblr
Betere seks? Oefen dankbaarheid